Als je publiceert, krijg je opmerkingen, vragen, complimenten en kritiek.
Splinters van de zon
De beide publicaties over Oppenheimer werden goed ontvangen en een uitnodiging voor NPO Radio 1 volgde.
New Scientist merkte op ‘it certainly adds to the earlier works on Oppenheimer’ en De Ingenieur wilde een Q&A met de auteurs.
De nucleaire dreiging kent momenteel een ongebruikelijke actualiteit, dat maakt het in podcasts relevant om over Oppenheimer en zijn werk te praten. Luister naar Welkom in het Antropoceen of de audiofilm Dit Vuur van NOX.
Spiegellevens
De recensent van Vrij Nederland had moeite met Spiegellevens. Hij vond het een intrigerende roman, maar moeilijk, veel te moeilijk om lekker weg te lezen. Daarin heeft hij gelijk, dat ben ik helemaal met hem eens, het is geen lectuur voor het slapen gaan.
Aangezien de problematiek van de roman zich afspeelt in een geneeskundige setting, heeft een redactrice van Medisch Contact een kort commentaar geschreven (klik op plaatje).
Ook op internet zijn recensies te vinden, daarvan is hier een voorbeeld.
De cyclus van het mes
In HP/De Tijd wist Jaap Goedegebuure wel raad met de verhalen die een fascinerende mix vormden van alfa en bèta. Hij was geïntrigeerd en constateerde: hier is iemand aan het woord die de kneepjes van het vak niet eens meer wil exerceren. Het plotloze karakter, de laconieke stijl suggereren een betekenisvolle kaalheid, een leegte die dwingt om door de lezer te worden gevuld. Een groot compliment.
NRC Handelblad was positief en in de Volkskrant weidt Arjan Peters uit over het grensgebied waarop de wetenschapper en de schrijver elkaar ontmoeten. Beiden plegen onderzoek, maken gebruik van formules, nodig om met anderen te communiceren. Beiden weten dat het onzegbare uitsluitend te benaderen is, te omkaderen, nooit voorgoed te definiëren. Om te concluderen: Lees dit boek (…) het is te lezen als een Cursus Zekerheidsverlies in acht afleveringen. De energie en de chemie van leven en ding zijn veranderlijk en wisselvallig.